TAM GÜN NELER GETİRECEK

TAM GÜN YASASI:

1.VATANDAŞA NELER GETİRECEK?
2.SAĞLIK ÇALIŞANLARINA NELER GETİRECEK?
3.MADDELERİ İTİBARİYLE NELER GETİRİYOR?


1.VATANDAŞA NELER GETİRECEK?

Bu kanun tasarısının ana gayesi halkımızın kaliteli sağlık hizmetine ulaşmasını iyice kolaylaştırmaktır.

Tam Gün Uygulaması ile…
Sağlık personelinin üzerindeki iş yükü daha dengeli hale gelecek,
Hekimlerimiz ile hastaları arasında doğrudan para ilişkisi ortadan kalkacak,
Vatandaşlarımız ile hekimler arasındaki güven ilişkisi güçlenecek,
Hastaların sağlık hizmetine erişimi iyice kolaylaşacaktır.
Sağlık kuruluşunu ve hekimini seçme hakkı” uygulamamız yaygınlaşacak.
Devlet ve Üniversite hastanelerinde hastaların bekleme süreleri daha da azalacak: Muayenehanecilik yerine doktorun mesai saatleri sonrasında çalışmasına fırsat verildiğinden bekleme süreleri en aza inecek.

2002 yılında Sağlık Bakanlığı hastanelerinde çalışan uzman hekimlerin sadece % 11’i tam gün çalışırken, bugün bu oran % 81’e ulaştı. Yani hem devlet hastanesinde çalışan hem de muayenesi olan hekimlerin sayısı oldukça azaldı. Bu yasayla birlikte muayenehaneye başvurma gereği tamamen ortadan kalkacak ve % 100’lük hedefe ulaşılacak.

Üniversite hastanelerimizde ister kısmi zamanlı ister tam zamanlı çalışsın bir öğretim üyesine ulaşabilmek için sistem genellikle cebinizden ödeme yapmanızı gerektirmektedir. Bu durum düzelecek ve yeni sistem öğretim üyesi ile hastanın buluşmasını kolaylaştıracak. Devlet kaynakları ile oluşturulan imkân ve kadroların sağlık hizmetini parası olana özel olarak sunmasına yol açan sistemi hiçbirimiz kabul edemeyiz. Tam Gün ile halkımız cepten fazla ödeme yapmadan daha iyi sağlık hizmetine ulaşacak. Hasta ile hekim arasında doğrudan para ilişkisi oluşturan sistem değişecek.


2.SAĞLIK ÇALIŞANLARINA NELER GETİRECEK?

Tam Gün Uygulaması ile…
Sayıca yetersiz olan sağlık personelinin üzerindeki iş yükü daha dengeli hale gelecek,Hekimlerimiz ile hastaları arasında doğrudan para ilişkisi ortadan kalkacak,
Vatandaşlarımız ile hekimlerimiz arasında ki güven ilişkisi güçlenecek
Hekimlerimizin, yoğun ve stres dolu bir günün yorgunluğundan sonra, özel muayenehanelerine giderek tedavi ve kontrol sorumluluğunu üstlenmesine gerek kalmayacak.
Arzu eden hekimler bunun yerine hastanelerinde mesai sonrasın da hizmet verebilecek.
Kamuda ve özelde birlikte çalışmanın kamuda tam zamanlı çalışan hekimlerimiz üzerindeki olumsuz etkileri ortadan kaldırılacak. Hekimlerin hastane-muayenehane ikileminde bırakılmadıkları, mesai açısından ve zihinsel olarak bölünmüşlük yaşamadıkları, hasta memnuniyetini daha kolayca hedefleyebildikleri, emeklerini bir noktada yoğunlaştırabildikleri bir çalışma ortamı sağlanacak…
Üniversitelerde öğretim üyelerimiz, asli görevleri olan eğitim ve araştırma faaliyetlerini hakkıyla icra edebilecekler; bütün zamanlarını üniversiteye ayırabilecekler…

Tam Gün Uygulaması ile…
Tam Gün Yasası ile kamu sektöründe tam gün çalışma teşvik ediliyor ve verimliliği artıracak düzenlemelere yer veriliyor.
Hekimlerin mali özlük haklarını daha iyi hale getirmek için maaşlarına çalışmalarından bağımsız olarak sabit bir ek katkı yapılacak ve bu ücret emekli maaşlarına da yansıyacak.
Buna göre pratisyen hekimlerin maaşları %43, uzman hekimlerin maaşları %71, klinik şef ve şef yardımcılarının maaşları % 80 oranında artacak. Buna paralel olarak 25 yıl çalışan bir pratisyen hekimin emekli maaşı %44 oranında, uzman hekimin emekli maaşı % 82 oranında, klinik şef ve şef yardımcılarının emekli maaşı %100 oranında artacak.
Hekimlerin raporlu ve izinli olduğu dönemlerdeki ek ödeme kayıpları telafi edilecek.

Tüm sağlık personeli personel azlığından dolayı çok sık nöbet tutmak zorunda kalmaktadır. Nöbet tutan tüm personelin nöbet ücretleri ciddi oranda artırılacak. İcap nöbetlerine de ilk defa nöbet ücreti getirilecek.

Üniversitelerde çalışan öğretim üyelerimizin ve diğer personelin ek ödeme sistemi Sağlık Bakanlığı ek ödeme sistemine paralel hale getirilerek iyileştiriliyor. Bu çerçevede üniversitelerdeki öğretim üyelerinin ek ödeme matrahları Sağlık Bakanlığı’ndaki klinik şefleri ve şef muavinlerinden yüksek olduğu için, öğretim üyeleri daha yüksek ek ödeme alabilecekler.

Sağlık alanı dışındaki diğer öğretim elemanlarının tüm gelir getirici faaliyetlerini döner sermaye üzerinden yapmaları teşvik edilerek, yasal zeminde daha fazla gelir elde etmelerinin yolu açılacak.

Sağlık personelinin mesai saatleri dışında çalışmaları halinde kendilerine ek ödeme yapılarak daha fazla gelir elde etmesi sağlanacak…

Mesai saatleri dışındaki çalışmalarından doğan katkılarına karşılık olarak, Sağlık Bakanlığı’na bağlı kurumlarda çalışan tabip ve diş tabiplerine ek ödeme matrahlarının yüzde 30’una, üniversite öğretim elemanlarına yüzde 50’sine ve diğer personele ise yüzde 20’sine kadar ayrıca ek ödeme yapılabilecek.

Bu suretle mesai dışı emekleri karşılığında sağlık çalışanlarının ayrıca yapılacak ek ödeme ile daha fazla gelir elde etmesi sağlanacak.


Malpraktis’e karşı sigorta sistemi getirilecek…

Hekimlere, mesleki hataları için mali güvence sağlamak amacıyla zorunlu mesleki mali sorumluluk sigortası getirilecek. Bu sayede hekimler problemli ve riskli vakalarla alakalı tazminatlar konusunda mali güvenceye kavuşacak.

Getirilen sigorta sisteminde, kamuda çalışan hekimlerin sigorta primlerinin yarısı, döner sermayesi olmayan kurumlarda kurum bütçelerinden, döner sermayesi olan kurumlarda ise döner sermayeden ödenecek, diğer yarısı da ilgili hekim tarafından karşılanacak.
Özel sağlık kurum ve kuruluşlarında çalışanların sigorta primlerinin yarısı istihdam edenlerce, yarısı ise kendileri tarafından ödenecek.

Sağlık Bakanlığı ile üniversiteler arasındaki işbirliği geliştirilecek…

Kamu kaynaklarının etkin ve verimli kullanılabilmesi için Sağlık Bakanlığı’na bağlı sağlık kurum ve kuruluşları ile üniversitelerin ilgili birimlerinde yürütülen hizmetler için, Bakanlık ve üniversitelerin işbirliğinin önü açılacak.

Bu suretle, sayıca yetersiz olan sağlık personelinin üzerindeki iş yükü adaletli ve dengeli hale gelecek.

3.MADDELERİ İTİBARİYLE NELER GETİRİYOR?

MADDE 1- Sağlık Bakanlığına bağlı kurumlarda çalışan personelin mesai dışında çalışmalarını teşvik amacı ile tavan oranlarının yüzde 30’una kadar ayrıca ek ödeme yapılması sağlanmaktadır. Mesela bir uzman hekim, bir ayda alacağı aylık (ek gösterge dâhil), yan ödeme ve her türlü tazminat (makam, temsil ve görev tazminatı ile yabancı dil tazminatı hariç) toplamının; mesai içi % 700’ü ve mesai dışı da % 210’u olmak üzere toplamda % 910’u, klinik şefi mesai içi %800’ü ve mesai dışı da %240’ı olmak üzere toplamda %1040’ı oranında ek ödeme alabilecektir.
İdarî sağlık müdür yardımcılarının ek ödeme oranı hastane müdürleri ve eczacılarla eşitlenmekte; profesör ve doçentlerinki ise klinik şefi ve şef yardımcıları ile paralel hale getirilmektedir.
İhtiyaç duyulması halinde (üniversite hastaneleri dâhil) kamu sağlık kuruluşlarında görevli sağlık personelinin karşılıklı kısmi zamanlı olarak veya belirli vakalar için görevlendirilmesi ve yaptıkları iş karşılığı döner sermayeden kendilerine ödeme yapılması sağlanmaktadır.
MADDE 2- Sağlık Bakanlığında çalışan hekimlere, döner sermaye ek ödemelerinin belirli bir kısmının performansa bağlı olmaksızın seyyanen ödenmesi öngörülmektedir. Böylece hekimlere izinli ve raporlu olduğu günler de dâhil olmak üzere belirli bir miktar döner sermayeden garanti para olarak ödenecektir. Bu suretle bir uzman hekimin seyyanen elde ettiği aylık geliri –maaşı ve döner sermayeden aldığı ek ödemesi ile birlikte- % 71, pratisyen hekiminki ise % 43 oranında artacaktır. Bu artışlar emekliliğe de yansıtılacaktır. Bu şekilde bir uzman hekimin maaşı 3005 TL, pratisyen hekimin ise 2206 TL olacaktır.
MADDE 3- Bu madde ile üniversite öğretim üyelerinin kısmi statüde çalışma şekli kaldırılmakta ve tam gün çalışmaları sağlanmaktadır.
MADDE 4- Öğretim elemanlarının diğer kamu kurum ve kuruluşları ile kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarında görevlendirilmesi yeniden düzenlenmektedir.
MAD­DE 5- Üniversitelerdeki döner sermaye sistemi yeniden düzenlenmektedir. Tıp ve diş hekimliği fakülteleri ile üniversitelerin sağlık uygulama ve araştırma merkezlerinde çalışanlara yapılacak ek ödeme sistemi, Sağlık Bakanlığındaki uygulamaya paralel hale getirilmektedir. Ancak mesai dışı çalışma karşılığı olan ek ödemeler öğretim üyeleri için yüzde 50 olarak öngörülmektedir. Örneğin bir profesör, mesai içi (%800) ve mesai dışı (% 400) olmak üzere toplam yüzde 1.200 oranında ek ödeme alabilecektir.
MADDE 6- Kanunun yayımlandığı tarihten itibaren bir yıl içerisinde talepte bulunan kısmi statüde çalışan öğretim üyelerinin devamlı statüye geçmeleri sağlanmaktadır.
Bu madde ile hekimlerin
Kamu kurum ve kuruluşları,
Vakıf üniversiteleri,
Sosyal Güvenlik Kurumu ile sözleşmeli çalışan özel sağlık kurum ve kuruluşları,
Sosyal Güvenlik Kurumu ile sözleşmesi bulunmayan özel sağlık kurum ve kuruluşlarından
yalnızca birinde çalışmaları öngörülmektedir. Ancak her bir bent kapsamında olmak kaydıyla birden fazla sağlık kurum ve kuruluşunda çalışmaya imkân tanınmaktadır. Burada hizmet veriminin sağlanması amacıyla, hekimlerin kamu dışındaki çalışmaları da yeniden düzenlenmektedir.
Yükseköğretim kurumlarının diğer birimlerinde elde edilen döner sermaye gelirlerinin yüzde 85' inin hizmeti üreten öğretim elemanlarına üst limit olmaksızın dağıtılabilmesi sağlanmaktadır. Rektör, rektör yardımcısı ve genel sekreter ile dekan, başhekim ve yüksek okul müdür ve yardımcıları, gelir getirici katkısına bakılmaksızın yüzde 600 ile yüzde 100 arasında değişen oranlarda ek ödeme alabilecektir.
Bu madde ile Sağlık Bakanlığı, üniversite, veya özel sektör (Sosyal Güvenlik Kurumu ile sözleşmesi olan) hastanelerinde çalışan hekimlerin aynı zamanda muayenehane çalıştırması kaldırılmaktadır. Bir hastaneye başvuran vatandaşın hizmet alabilmek için ayrıca muayenehaneye giderek cebinden ödeme ihtiyacı ortadan kalkmakta, insanımız şimdiki çarpık sistemin zorlamasından kurtulmaktadır.
MADDE 8.- Mesleki hatalar için hekimlere mali güvence sağlamak, vatandaşların da bu hizmetlerden dolayı uğrayacakları zararları teminat altına almak gayesi ile zorunlu mesleki mali sorumluluk sigortası getirilmektedir. Bu sigorta için ödenecek primin yarısı işverence ödenecektir.
MADDE 9- İyonlaştırıcı radyasyonla teşhis, tedavi veya araştırmanın yapıldığı yerler ile bu iş veya işlemlerde çalışan personelin haftalık çalışma süresi, radyasyon doz limitleri de dikkate alınmak kaydı ile 35 saat olarak belirlenmektedir.
MADDE 10- Bu madde ile sağlık kurumlarında çalışan personele ödenen ve hâlihazırda düşük olan saat başına nöbet ücreti arttırılmakta, ayrıca ödenebilecek tavan nöbet saati miktarı yükseltilmektedir. Yine hem çalışılan kurum anlamında, hem de hizmet sınıfı bakımından kapsam genişletilmektedir. Bu suretle bir asistan hekimin alabileceği aylık nöbet ücreti üst sınırı 252 TL' den 671 TL' ye, yükseköğrenim görmüş bir hemşireninki 183 TL’den 447 TL’ye yükseltilmektedir.
MADDE 11- Sağlık Bakanlığına bağlı sağlık kurum ve kuruluşları ile üniversitelerin ilgili birimlerinin karşılıklı işbirliği çerçevesinde birlikte kullanılabilmesine imkân sağlanmaktadır. Bu şekilde, bir ildeki üniversite veya Sağlık Bakanlığına ait bütün kaynakların ve kapasitenin (bina, insan ve cihaz) hem eğitim, hem de hizmet sunumu amacıyla her iki kurum tarafından birlikte kullanılabilecektir. Böylece, her kurumun ayrı ayrı yatırım yapması ihtiyacı ortadan kalkacak, atıl kapasite ortaya çıkması önlenecek ve kaynak tasarrufu sağlanacaktır.
MADDE 12- Türk Silahlı Kuvvetleri kadrolarında bulunan hekimlere ek ödeme verilemediğinden, askeri hâkim ve savcılar emsal alınarak sağlık hizmetleri tazminatı ödenmesi sağlanmaktadır.
MADDE 13- İhtiyaç duyulması halinde, Türk Silâhlı Kuvvetlerine bağlı sağlık kurum ve kuruluşlarına üniversitelerden ve Sağlık Bakanlığına bağlı kurumlardan personel görevlendirilmesine imkân sağlanmaktadır.
MADDE 14- Döner sermayeden seyyanen ödenen ek ödemenin emeklilik aylıklarına da yansıtılması sağlanmaktadır. Maddenin uygulamaya geçmesinden sonra 25 yıl çalışan bir uzman hekimin emekli maaşı 1.423 TL'den 2.594 TL'ye, pratisyen hekiminki ise 1.423 TL’de 2.052 TL’ye yükselecektir.
MADDE 15- Son 10 yılda istifaen görevinden ayrılan hekimlerin, bir defaya mahsus olmak üzere isterlerse görevden ayrıldıkları Sağlık Bakanlığına ait kuruluşlara, ihtiyaç olmaması halinde ise boş bulunan yerlere açıktan atanabilmeleri sağlanmaktadır.
MADDE 16- Hekimlerin de, diğer bazı meslek erbabı gibi emeklilik sonrası kamu görevine dönebilmesi sağlanmaktadır.
MADDE 17- Kamuda tam gün çalışma esasına geçilmesi sebebiyle yürürlükteki kanunlarda yer alan kısmi zamanlı çalışma ile ilgili hükümler yürürlükten kaldırılmaktadır.
MADDE 18- Gerekli alt yapının hazırlanabilmesi için, tam gün uygulamasının üniversitelerde 1 yıl, diğer kurumlarda altı ay sonra başlaması öngörülmektedir.

www.saglik.gov.tr dan alıntıdır.

KAN VE KAN ÜRÜNLERİ YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK

4 Aralık 2009 CUMA Resmî Gazete Sayı : 27422
YÖNETMELİK
Sağlık Bakanlığından:

KAN VE KAN ÜRÜNLERİ YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK
YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 – 4/12/2008 tarihli ve 27074 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kan ve Kan Ürünleri Yönetmeliğinin 9 uncu maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi ile aynı fıkranın (c) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, (f) bendinin ikinci cümlesi yürürlükten kaldırılmıştır.
“Belirlenen hizmet bölgesinde bir BKM kurulması esastır. Ancak, Bakanlıkça gerekli görülmesi halinde aynı bölgede birden fazla BKM de kurulabilir.”
“(c) Kendine bağlı KBM açar. Bu merkezlerin çalışma şartları ve işletilmesinden sorumludur.”
MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 12 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(ç) TM ve KBM’ye birim sorumlusu olarak atanan tabiplerin, (a) bendindeki şartları taşımamaları halinde birime atanmalarını takip eden altı ay içinde Bakanlıkça verilen kan bankacılığı ve transfüzyon tıbbı sertifikası kursuna katılmaları ve sertifika almaları zorunludur.”
MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 18 inci maddesinin altıncı fıkrasının birinci cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, aynı maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“Yeni açılacak hizmet birimleri ruhsat alıncaya kadar kullanmak üzere bir kereye mahsus olmak kaydı ile BKM için en fazla bir yıl, diğer birimler için en fazla üç ay süreliğine EK-3'deki belgeleri tamamlayarak geçici ruhsat için başvurur.”
“(12) Bakanlık yapacağı hizmet planlaması ve bölgelendirmeyi dikkate alarak gerekli gördüğü yerlerde BKM ruhsatını süreli olarak verebilir. Bu şekilde verilen ruhsatların geçerliği başka bir işleme gerek kalmaksızın verilen süre bitiminde sona erer.”
MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin eki Ek–1’de yer alan “Noter onaylı diploma sureti” ibaresi “İl Sağlık Müdürlüğünden aslı gibidir onaylı diploma sureti” şeklinde, “Başvuru sırasında yatırılması gereken ücretin yatırıldığına dair banka dekontu,” ibaresi “Bakanlıkça belirlenen ruhsat bedelinin ödendiğine dair banka dekontunun aslı (Ödeme dekontu başvuru aşamasında istenmez, ruhsat tesliminde Müdürlüğe ibraz edilir. Ödeme yapılacak banka hesap numarası Bakanlıkça bildirilir.)” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE 5 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 6 – Bu Yönetmelik hükümlerini Sağlık Bakanı yürütür.

KAN HİZMET BİRİMLERİ PERSONELİNİN SERTİFİKALANDIRILMASI

KAN HİZMET BİRİMLERİNDE GÖREV YAPACAK SAĞLIK PERSONELİNİN EĞİTİMİ VE SERTİFİKALANDIRILMASINA DAİR TEBLİĞ

BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç ve Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç ve kapsam
MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı; kan hizmet birimlerinde ve bu birimlerin denetiminde görev yapacak personelin eğitimi ve sertifikalandırılması ile bu personele eğitim verecek hizmet birimlerinin tespitine ilişkin usûl ve esasları düzenlemektir.
(2) Bu Tebliğ; kan bankacılığı ve transfüzyon tıbbı eğitimi ile hizmet birimlerinin denetiminde görev alacak personelin eğitim programını, eğitimin verileceği kan hizmet birimleri ile eğitimi verecek personeli ve bu birimlerde eğitim verilecek kişileri kapsar.
Dayanak
MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, 11/4/2007 tarihli ve 5624 sayılı Kan ve Kan Ürünleri Kanunu’na, 14/12/1983 tarihli ve 181 sayılı Sağlık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 43 üncü maddesine ve 4/12/2008 tarihli ve 27074 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Kan ve Kan Ürünleri Yönetmeliğine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 3 – (1) Bu Tebliğde geçen;
a) Bakanlık: Sağlık Bakanlığını,
b) Eğitici: Eğitim merkezinde eğitimden sorumlu kişiyi,
c) Eğitim merkezi: Bakanlık tarafından kan bankacılığı ve transfüzyon tıbbı eğitimi vermek üzere yetkilendirilmiş kan hizmet birimini,
ç) Eğitim programı: Eğitim merkezinde uygulanacak teorik ve uygulamalı eğitim programını,
d) Kan hizmet birimi: Transfüzyon merkezi, kan bağışı merkezi ve bölge kan merkezini,
e) Kursiyer: Eğitim merkezlerinde kan bankacılığı ve transfüzyonu eğitimi verilecek personeli,
f) Sertifika: Eğitim programı sonucunda yapılacak sınavda başarılı olan kursiyerlere Bakanlıkça verilen belgeyi,
g) Yönetmelik: 4/12/2008 tarihli ve 27074 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Kan ve Kan Ürünleri Yönetmeliğini,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Eğitim Merkezleri ve Denetimi
Eğitim merkezleri
MADDE 4 – (1) Bakanlığa ait eğitim ve araştırma hastaneleri, üniversitelerin tıp fakülteleri, Gülhane Askeri Tıp Akademisi, Türkiye Kızılay Derneği bünyesinde bulunan kan hizmet birimleri, 5 inci maddede belirtilen esaslar çerçevesinde eğitim merkezi olarak Bakanlıkça yetkilendirilir.
Eğitim merkezi ve eğitici olarak yetkilendirilmek için başvuru
MADDE 5 – (1) Bu Tebliğin 4 üncü maddesinde sayılan kan hizmet birimleri ile eğitici olmak isteyenler, kan bankacılığı ve transfüzyon tıbbı ile ilgili faaliyetlerini belirten bilgi ve belgeleri içeren Ek-1’deki formu doldurarak Bakanlığa başvurur ve yetkilendirilmeyi talep ederler.
(2) Yapılan başvurular, Bakanlıkça değerlendirilir ve Komisyonun görüşü alınarak ilgili kan merkezine eğitim yetkisi, kişilere ise eğitici yetkisi verilir.
(3) Birden fazla eğitim merkezi bulunan illerde ayrıca eğitimden sorumlu olmak üzere Bakanlıkça eğitici koordinatörü görevlendirilir.
Eğitim merkezlerinin denetimi
MADDE 6 – (1) Eğitim merkezleri, Komisyonun önereceği ve Bakanlıkça uygun görülen personel tarafından, fizikî yapı, insan gücü ve teknik donanımın yeterliliği bakımından yılda en az bir defa denetlenir. Yapılan denetimlerin sonuçları, bir rapor halinde Bakanlığa sunulur. Tespit edilen eksiklikler varsa giderilmesi hususu Bakanlık tarafından denetlenen eğitim merkezinin bağlı olduğu kuruma yazılı olarak bildirilir. Eksikliklerin üç ay içerisinde giderilmemesi halinde ilgili eğitim merkezinin bu yetkisi Bakanlıkça kaldırılır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Kan Hizmetleri Eğitim Komisyonu
Eğitim Programına İlişkin Esaslar ve Eğitim Programının Kapsamı
Kan Hizmetleri Eğitim Komisyonu
MADDE 7 – (1) Kan bankacılığı ve transfüzyon tıbbı konusundaki eğitim ve uygulamaların belirlenmesi, izlenmesi, karşılaşılan sorunların çözüm yollarının belirlenmesi amacıyla Bakanlığa bilimsel destek sağlamak üzere Bakanlık bünyesinde Kan Hizmetleri Eğitim Komisyonu oluşturulur.
(2) Komisyon, ilgili birim amiri başkanlığında; kan bankacılığı ve transfüzyon tıbbı konusunda yaptığı çalışmalarla alanında temayüz etmiş tabipler arasından Bakanlıkça belirlenir.
(3) Bakanlık, gerekli hallerde Komisyonu toplantıya davet eder. Toplantı daveti; toplantı tarihi, yeri ve gündemi ile birlikte en az 15 gün önceden Bakanlık tarafından üyelere yazılı olarak bildirilir.
(4) Toplantıya iştirak eden üyelerin salt çoğunluğunun kabulü ile Komisyon, görevleri ile ilgili olmak kaydıyla, toplantı gündemi dışındaki konular hakkında da görüşme yapar ve karar alır. Komisyon ilk toplantısında kendi standart işleyiş prosedürünü belirler.
(5) Komisyon, üye çoğunluğunun katılımı ile toplanır ve kararları oy çokluğu ile alır. Oylarda eşitlik olması halinde, Başkanın taraf olduğu görüş kararlaştırılmış sayılır. Komisyon kararları, toplantı tutanağı haline getirilir ve toplantıya katılan üyelerce imzalanır. Karara muhalif olanlar şerh koymak suretiyle kararları imzalar. Muhalif görüş gerekçesinin karar altında veya ekinde belirtilmesi zorunludur.
(6) Komisyonun sekretarya hizmetleri Tedavi Hizmetleri Genel Müdürlüğünce yürütülür.
Eğitim programına ilişkin esaslar ve eğitim programının kapsamı
MADDE 8 – (1) Kan bankacılığı ve transfüzyon tıbbı eğitim programı, teorik ve uygulamalı eğitim programı olmak üzere iki kısımda yürütülür. Sertifikalandırmaya esas eğitim programının süreleri Ek-2’de düzenlenmiştir.
(2) Kan bağış merkezi, transfüzyon merkezi ve bölge kan merkezlerinde çalışacak olan personel Ek-3’de belirtilen teorik ve Ek-4’de belirtilen pratik konularda eğitime alınırlar.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Kan Bankacılığı ve Transfüzyon Tıbbı Eğitim Programına Başvuru
Kursiyerlerin Değerlendirilmesi ve Sertifikalandırma
Eğitim programına başvuru
MADDE 9 – (1) Bünyesinde kan hizmet birimi bulunan; Bakanlığa, üniversitelere, Türk Silahlı Kuvvetlerine, Türkiye Kızılay Derneğine ve özel sektöre ait sağlık kurum ve kuruluşlarında tabip, biyolog, hemşire, ilgili mevzuatınca hemşirelik yetkisine haiz ebeler, sağlık memuru (toplum sağlığı bölümü mezunu), laboratuar teknikeri ve teknisyeni unvanlarında görev yapan sağlık personeli, görev yaptıkları kurum amirinin uygun görüşü ve bağlı bulundukları il sağlık müdürlükleri aracılığıyla kan bankacılığı ve transfüzyonu tıbbı sertifikasyon eğitimine müracaat ederler.
(2) Başvuru dilekçeleri ve ilgili kurumun uygunluk yazıları Bakanlıkça değerlendirilir ve talebin uygun bulunması halinde kursiyer adayı kursa başlatılır.
Eğitim programına devam zorunluluğu
MADDE 10 – (1) Eğitim programına kesintisiz devam edilmesi esastır. Sadece, mazeret veya hastalık izni sebebiyle eksik kalan süreler eğitim süresine eklenir. Hukuken kabul edilebilir bir mazereti dışında kursun başlamasını takip eden 72 saat içinde kursa başlamayan personelin kursiyerliği iptal edilir ve yerine bekleyen adaylar arasından yeni kursiyer belirlenir. Mazereti olmadığı halde kursa başlamayan personel, bir yıl süre ile kursiyerliğe tekrar başvuramaz.
Kursiyerlerin değerlendirilmesi ve sertifikalandırma
MADDE 11 – (1) Eğitim programına katılan kursiyerin başarılı sayılarak sertifikalandırılması için eğitim merkezinde yapılacak teorik ve uygulama sınavlarının her birinden 100 üzerinden en az 70 puan alması gerekir. Yapılan teorik ve uygulama sınavları sonunda başarılı olarak kabul edilmeyen kursiyerlerin eğitim süreleri, eğitim kurumunun uygun görmesi durumunda Bakanlık onayını takiben en fazla eğitim süresinin yarısı kadar uzatılır.
(2) Kan bankacılığı ve transfüzyonu eğitimi gören her kursiyer için ayrı bir dosya düzenlenir. Teorik ve uygulama sınavları sonucunda başarılı olan kursiyerlerin eğitim çalışmalarına dair uygulama ve müfredat programı ile Ek-5’deki Bilgi ve Beceri Değerlendirme Formu kurs bitimini takiben en geç bir ay içinde Bakanlığa gönderilir. Eğitim merkezince düzenlenen bu dosya Bakanlıkça değerlendirilerek kursiyere sertifika düzenlenir.
(3) Sertifika sahibi, aldığı eğitim doğrultusunda öncelikle kan hizmet birimlerinde görevlendirilir.
Sertifika yenileme
MADDE 12 – (1) Sertifika sahibi kişiler her (5) yılda bir Bakanlıkça düzenlenecek sertifika yenileme yazılı sınavına girerler. Bakanlıkça, bu sınava gireceklerin listesi, sınav yeri ve zamanı sınav tarihinden üç ay önce ilan edilir. Hukuken kabul edilebilir mazeret halleri dışında sertifika yenileme sınavına peşpeşe iki kez katılmayanların sertifikaları geçersiz olur.
(2) Sertifika yenileme sınavı yılda iki kez yapılır. Yenileme sınavlarında başarılı sayılabilmesi için katılımcıların sınavda 100 üzerinden en az 70 puan alması gerekir. Sınavda başarılı olan kişilerin sertifikaları yenilenir. Sınavda başarılı olamayanlar tekrar sınava alınırlar. Bu sınavda da başarılı olamayan kişilerin sertifikaları iptal edilir.
(3) Birinci ve ikinci fıkra kapsamında sertifikası iptal edilenler, yeniden sertifika almak isterlerse ilk başvuruda izlenen yolu takip ederler.
Sürekli eğitim
MADDE 13 – (1) Bakanlık, gerekli gördüğü takdirde sertifika sahibi kişiler için uygun görülen sıklıkta ve yerde bilgi güncelleme amacı ile sempozyum, toplantı, kurs düzenleyebilir. Davet edilen sertifika sahibi kimselerin, hukuken kabul edilebilir mazeret halleri dışında bu çalışmalara katılmaları zorunludur.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Kan Hizmet Birimlerinin Denetiminde Görev Alacak Personelin Eğitimi
Eğitime alınacak personel ve eğiticiler
MADDE 14 – (1) Bakanlık, hizmet birimlerinin denetiminde görev alacak personeli Ulusal Kan ve Kan Ürünleri Rehberinde belirlenen eğitim programına göre eğitime alır.
(2) Bu eğitime;
a) Bakanlığın kan bankacılığı ve transfüzyon tıbbı sertifikasına sahip ve en az 1 yıl kan hizmet biriminde kesintisiz çalıştığını belgeleyen hekimler,
b) Bakanlık merkez teşkilatı ve il sağlık müdürlüklerinde kan hizmet birimlerinin ruhsatlandırılması ve faaliyetleri ile ilgili birimlerde görev yapan personel,
katılır. Eğitim sonucu Bakanlıkça sertifika düzenlenen personel, denetim faaliyetlerinde görev alır.
(3) Bakanlığın hekim ve hekim dışı kan bankacılığı ve transfüzyon tıbbı sertifikasyon programında veya kanın klinik kullanımı ve transfüzyon uygulamaları sempozyumlarında görev almış eğitmenlere doğrudan eğitici ve denetçi sertifikası verilir. Bu şekilde eğitici sertifikasına sahip kişiler Bakanlıkça bu madde kapsamındaki eğitimi vermekle yetkilendirilir.
Yürürlükten kaldırılan hükümler
MADDE 15 – (1) 4/6/2005 tarihli ve 25835 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kan Hizmet Birimlerinde Görev Yapacak Sağlık Personelinin Eğitimi ve Sertifikalandırılmasına Dair Tebliğ yürürlükten kaldırılmıştır.
Mevcut görev yapan personelin eğitimi ve sertifikalandırılması
GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce kan hizmet birimlerinde en az üç yıl fiilen çalışmış olduğunu belgeleyen uzman hekimlere, bu Tebliğin yayımı tarihinden itibaren iki ay içerisinde Bakanlığa başvurmaları halinde doğrudan “kan bankacılığı ve transfüzyon tıbbı sertifikası” verilir.
(2) Bu Tebliğin yürürlüğe girdiği tarihte kan hizmet birimlerinde çalışmakta olan ve fakat sertifikası bulunmayan hekim ve hekim dışı sağlık personeli, kişisel başvuru şartı aranmaksızın kurum amirlerinin talebi ile bulunduğu ilin il sağlık müdürlüğü vasıtasıyla eğitim programına alınırlar.
(3) Bu Tebliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce kan bankacılığı ve transfüzyon tıbbı eğitiminde en az bir yıl eğitici olarak görev alan kişilere “kan bankacılığı ve transfüzyon tıbbı eğitici sertifikası” verilir.
Yürürlük
MADDE 16 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 17 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Sağlık Bakanı yürütür.

ÖZEL HASTANELER YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK

31 Aralık 2009 PERŞEMBE Resmî Gazete Sayı : 27449 (5. Mükerrer)
YÖNETMELİK

Sağlık Bakanlığından:

ÖZEL HASTANELER YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK


MADDE 1 – 27/3/2002 tarihli ve 24708 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğine aşağıdaki Geçici 12 nci madde eklenmiştir.
“GEÇİCİ MADDE 12 – Geçici 9 uncu maddeye göre süresi içerisinde Bakanlığa intikal ettirilen ve aynı maddede belirtilen şartları haiz başvuru dosyaları, Genel Müdürlükçe kurulacak komisyon marifetiyle değerlendirilir. Komisyon; Genel Müdür veya ilgili genel müdür yardımcısı başkanlığında, Bakanlıkta görev yapan iki mimar ve bir inşaat mühendisi ile müracaat sahibi tarafından görevlendirilen bir mimar olmak üzere toplam beş kişiden oluşur. Başvuru dosyasında yer alan sağlık müdürlükleri tarafından düzenlenmiş müşterek teknik rapor ve hastane projelerinin Komisyon tarafından incelenmesi sonucu, Yönetmeliğe göre hastane olması uygun veya tadilatla uygun hale gelebilecek binaların işlemlerine Yönetmeliğin Geçici 7 nci ve Geçici 9 uncu maddeleri kapsamında devam edilir.”
MADDE 2 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 3 – Bu Yönetmelik hükümlerini Sağlık Bakanı yürütür.

AYAKTA TEŞHİS TEDAVİ YAP. ÖZEL SAĞLIK KURULUŞLARI HK. YÖN'DE DEĞİŞİKLİK

31 Aralık 2009 PERŞEMBE
Resmî Gazete
Sayı : 27449 (5. Mükerrer)



AYAKTA TEŞHİS VE TEDAVİ YAPILAN ÖZEL SAĞLIK KURULUŞLARI HAKKINDA
YÖNETMELİKTE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1 – 15/2/2008 tarihli ve 26788 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmeliğe 12 nci maddeden sonra gelmek üzere aşağıdaki 12/A, 12/B ve 12/C maddeleri eklenmiştir.
“Tıp merkezlerinin zorunlu tıbbi hizmet birimleri
MADDE 12/A – (1) Tıp merkezlerinde bulunması zorunlu asgarî tıbbi hizmet birimleri, bu birimlerin ve diğer mekânların fizik özellikleri şu şekildedir:
a) Hasta bekleme salonu: Tıp merkezlerinde bulunduğu kattaki her poliklinik odası başına en az dört metrekare alan düşecek şekilde bekleme salonları olmalıdır. Orta koridor bekleme amaçlı kullanılacak ise genişliği asgari üç metre olmalıdır. Bu durumda bekleme için tahsis edilmiş bir metrelik bekleme alanı toplamı bekleme alanı hesabından düşülerek diğer bekleme alanlarının değerlendirmesi yapılır. Bekleme salonları ile bağlantılı bay-bayan tuvalet mahalli olmalıdır.
b) Poliklinik muayene odası: Tıp merkezlerinde, faaliyet izin belgesinde kayıtlı klinik uzmanlık dalları için yeterli şekilde aydınlatılan ve havalandırılan poliklinik muayene odası ayrılır. Poliklinik muayene odalarında uzmanlık dalına uygun araç, gereç ve donanım ile hasta muayene masası, soyunma bölümü ve lavabo bulunur. Klinik uzmanlık dalları dışındaki dallarda kadrolu veya kısmi zamanlı çalışan uzman tabiplere yeterli sayıda ve genişlikte, yeterli şekilde aydınlatılan ve havalandırılan çalışma odaları ayrılabilir. Kadın hastalıkları ve doğum ile üroloji polikliniklerinde, ayrıca tuvaletin bulunması gerekir. Şayet kadın hastalıkları ve doğum poliklinikleri merkez bünyesinde diğer polikliniklerden ayrı, bağımsız bir bölümde ve bölüm içinde hasta tuvaleti de var ise ve üroloji polikliniğinden ayrı olarak sistoskopi-ürodinami odası bulunuyor ve burada tuvalet var ise, bu polikliniklerin muayene odasında tuvalet bulunması gerekmez. Ancak içinde tuvalet-lavabo bulunan poliklinik odalarında oda içinde ayrıca el yıkama lavabosu bulunmalıdır. Branşın gerektirdiği tetkik ve tedavi odaları (eko, endoskopi gibi) ile muayene odaları bağlantılı olabileceği gibi polikliniklere yakın mesafede ayrı da planlanabilir. Efor tek hekim ise kardiyoloji poliklinik odası ile bağlantılı olmalıdır. Poliklinik muayene odalarının kapısında hizmet verilen uzmanlık dalının adı, oda içinde hastaların görebilecekleri bir yerde o muayene odasında görev yapan tabiplerin diploma ve var ise uzmanlık belgelerinin aslı veya mesul müdür tarafından tasdiklenmiş bir örneği ile personel çalışma belgesinin müdürlük onaylı sureti, duvarda asılı olarak bulunur. Hasta kullanımındaki tüm oda kapı genişlikleri pervaziçi ölçü en az 110 cm. olmalıdır.
c) Ameliyathane: Cerrahi uygulama yapacak tıp merkezlerinde zorunludur.
1) Ameliyathanelerde yarı steril, steril ve tam steril alanlar oluşturulur. Ameliyathane girişinde birbirine senkronize ikinci kapısı sedye transfer noktası olan ve içine hiçbir mahal açılmayan sedye transfer holü yarı steril alan olmalıdır. Ameliyathane salonu ve yan hacimlerinin bulunduğu steril alanlarında, pencere ve kapılar dış ortama açılmaz ve bu alanlarda tuvalet bulunmaz.
2) Steril koridorda en az bir adet ameliyat salonu, uyandırma (postoperatif) ve hazırlama (preoparatif) odası bulunur. Ameliyat salonlarının her birinde sadece bir ameliyat masası bulunur.
3) Ameliyathane steril koridorunda el yıkama lavabosu olmalıdır.
4) Ameliyathanenin duvar, tavan ve zeminleri dezenfeksiyon ve temizlemeye uygun antibakteriyel malzemeler kullanılarak yapılır.
5) Ameliyathane sterilizasyon şartlarını taşır ve ameliyathane salonları tam steril alanlardır. Ameliyathane salonlarında toz ve mikrop barındıracak girinti çıkıntılar olmaz. Ameliyathane salonlarının kullanım alanı en az otuz metrekare, kısa kenarı en az beş metre olmalı, net kullanım alanı içinde kolon ve benzeri hareket kısıtlılığına sebep verecek yapılaşma ile ameliyat ekibinin hareket kısıtlılığına ve sirkülasyonuna engel bir durum olmaması gerekir.
6) Ameliyathane salonlarının taban-tavan arası net yüksekliğinin havalandırma kanalları ve hepafiltreler hariç asma tavan altı net yükseklik ameliyat salonunun her noktasında en az üç metre ve ameliyathane kısmında bulunan koridor genişliğinin en az iki metre olması gerekir.
7) Personel giyinme-soyunma odaları bay-bayan için ayrı olmak üzere içlerinde tuvalet-duş mahalleri olan kirli koridordan girip steril koridora açılacak şekilde düzenlenir. Personel soyunma odaları yarı steril alanlardır.
8) Ameliyathane alanının, hepafiltreli hijyenik klima sistemi veya muadili bir sistem ile iklimlendirilmesi ve havalandırılması gerekir.
9) Ameliyathane salonlarının içinde sabit dolap olacak ise gömme ya da tavana kadar birleştirilmiş üzerinde toz barındırmayacak nitelikte olmalıdır.
ç) Gözlem ünitesi : Tıp merkezlerinde; ilgili dal uzmanının hastayı gözlem altına alarak takip edebileceği, yatak başına en az dokuz metrekare alanı olan, en fazla sekiz gözlem yatağı bulunan, yataklar arası uygun biçimde ayrılabilen, içinde lavabosu ile hemşire istasyonu bulunan ve belirlenen asgarî tıbbî malzeme, donanım ve ilaçların bulunduğu hasta gözlem ünitesi olmalıdır. Gözlem ünitesinde kullanılacak hasta yataklarının, pozisyon alabilen, koruma barları olan ve her yöne hareketli tekerlekli özellikte olması gerekir. Gözlem odalarında hasta başı monitörizasyon ve merkezi tıbbî gaz sistemi bulunur.
d) Acil ünitesi: 21 inci maddenin birinci fıkrası uyarınca kesintisiz hizmet vermek üzere ruhsatlandırılan tıp merkezlerinde zorunludur. Acil ünitesinin; kolay ulaşılabilir, ambulans ulaşımı ile araç giriş ve çıkısına elverişli bir girişinin olması gerekir. Gelen aracın tercihen yönünü değiştirmeden çıkış yapabilmesi veya tek manevra ile dönüş yaparak acil girişinin önünü boşaltabilmesi sağlanmalıdır. Araç rampası eğimi en çok % 14 olmalıdır. Bu durumda ambulansın düz bir zeminde(sahanlıkta) durarak hasta indirmesi sağlanmalıdır. Acil ünitesi zemin katta bulunmalıdır. Ancak arazi şartları nedeni ile farklı katta olması durumunda yoldan yukarıdaki şartlara uygun giriş alabilmelidir. Acil girişinde hastanın araçtan üstü kapalı hava şartlarından etkilenmeyecek güvenilir bir şekilde kabulünün yapılabilmesi gerekir. Sedye transferi için uygun eğimli(en çok %8) sedye rampası olmalı ve sedyenin geçeceği zemin düz ve kaydırmaz özellikte olmalıdır. Acil ünitesi; personel ve tıbbî cihaz donanımı, lüzumlu ilaç, serum, sarf malzemesi ve ambulans hizmetleri yönünden hiç bir aksaklığa meydan verilmeyecek ve hizmetin yirmi dört saat kesintisiz sunulması sağlanacak şekilde yapılandırılır. Acil ünitesinde, en az bir adet muayene/müdahale odası, bir adet enjeksiyon/pansuman odası ve bir adet gözlem odası olmalıdır.
e) Numune alma odası : Tabip tarafından istenilen tetkik ve tahliller için hastanın kan, gaita veya idrarının alınmasına uygun, poliklinik veya laboratuarların bulunduğu katta, hijyen şartlarına sahip içinde lavabo ve tuvaleti olan yada bitişiğinde lavabo ve tuvalet mahalli var ise numune verme penceresi ile bağlantılı en az bir numune/kan alma odası bulunur.
f) Merkezî sterilizasyon ünitesi: Sterilizasyon ünitesinde kirli malzeme girişi-yıkama bölümü, ön hazırlık-paketleme bölümü ve sterilizasyon işlemi-steril malzeme çıkış bölümleri olmalıdır. Kirli alanlar ile temiz alanlar arasında sadece malzeme geçişi olmalı ve bu iki alan çift yönlü otoklav ile bölünmelidir. Tek yönlü otoklavın kullanıldığı durumlarda cihaz temiz bölümde bulunmalıdır. Sterilizasyon ünitesi hem ameliyathane steril koridoru hem de genel koridor ile bağlantılı olmalıdır. Kirli bölümüne genel koridordan giriş-çıkış; temiz bölümüne de steril koridordan giriş-çıkış olmalıdır.
Merdiven, koridor, jeneratör ve asansörler
MADDE 12/B – (1) Tıp merkezlerinde;
a) Katlar arasındaki merdivenlerin sahanlık ve kol genişliği, sedye ile hasta çıkarabilecek nitelikte en az 1.30 metre genişlikte olması şarttır. Ayrıca döner merdiven olması kabul edilemez. Merdiven rıhtları, özürlülerin çıkısını zorlaştırmayacak şekilde düz bir satıhla bitirilir ve hastane girişine özürlüler için uygun eğimli rampa yapılır.
b) Sedye ile hasta dolanımının olduğu tüm koridorlar genişlikleri en az iki metre olur. Koridorlarda, banyolarda ve lavabolarda, hastaların kolay hareketine imkan verecek şekilde tutunma yerleri bulunur. Yapının taşıyıcı sistemi itibari ile kolon ve benzeri çıkıntılar sebebiyle koridorlardaki genişlik iki metrenin altına düşmesi halinde, sedye trafiğinin rahat sağlanması şartı ile iki metre genişlik şartı bu bölümlerde aranmayabilir.
c) Otomatik olarak devreye giren ve elektrik projesinde hesaplanan kurulu gücün en az % 70’i oranında uygun güç ve nitelikte olan bir jeneratör ile Türk Standartları Enstitüsünün standartlarına göre imâl edilmiş en az 1.40*2.40 metre kabin içi ölçüsünde ve 1600 kg taşıma kapasitesinde bir adet sedye asansörü bulunması şarttır.
ç) Birden fazla katı olması halinde ilgili mevzuata uygun olarak yangın merdiveni yapılması da zorunludur.
d) Merkez girişinde tekerlekli sandalye ve sedye girişi için en çok % 8 eğimli rampa oluşturulmalıdır.
Isıtma, havalandırma, aydınlatma ve diğer alanlar
MADDE 12/C – (1) Tıp merkezlerinin merkezi ısıtma sistemi ile ısıtılması zorunludur. Zeminden ısıtma yapılması uygun değildir. Tıp merkezlerinde, bölge ve mevsim şartlarına göre merkezi soğutma veya split klima sistemi kurulur.
(2) Hastaların ve personelin kullandığı bütün alanlar uygun bir şekilde havalandırılır ve yeterli güneş ışığı ile birlikte enerji kaynaklarından yararlanılarak aydınlatılmaları sağlanır.
(3) Tıbbî atıklar ve çöpler için 22/7/2005 tarihli ve 25883 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Tıbbî Atıkların Kontrolü Yönetmeliği hükümlerine uygun olarak gerekli tedbirler alınır. Tıbbî ve evsel atıklar için ayrı ayrı çöp mahalleri tesis edilir.
(4) Tıp merkezlerinde, hem hastalar ve hem de personel için erkeklere ve kadınlara ayrı ayrı olmak üzere yeterli sayıda lavabo, tuvalet ve banyo bulundurulur. Tuvalet ve banyo kapılarının dışa doğru açılması zorunludur. Poliklinik katında en az bir adet özürlü tuvaletinin bulunması da şarttır.
(5) Tıp merkezlerinde, çalışan bütün personel için binanın durumuna ve kadrosuna göre yeteri miktarda çalışma, dinlenme ve soyunma-giyinme yerleri ile duş, tuvalet ve lavabo bulunması şarttır. 24 saat hizmet veren Acil ünitesinde Nöbet tutan tabipler için dinlenme odası olmalıdır. Hasta ve yakınlarının dolanım alanlarından izole edilmiş tanımlı arşiv mahalli olmalıdır.”
MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin geçici 2 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“GEÇİCİ MADDE 2 – (1) 39 uncu maddenin birinci fıkrasının (a) bendi ile yürürlükten kaldırılan Yönetmeliğe göre açılan sağlık kuruluşları:
a) 31/12/2009 tarihinden itibaren en geç dört yıl içinde, tabip sayısı hariç olmak üzere bu Yönetmeliğe göre bina şartları ve fizik mekânlarını oluşturarak ruhsat almak zorundadır.
b) Tabip sayısında yapılacak artışlarda 9 uncu maddeye göre yapılan planlamaya uyulması zorunludur. Dört yılın sonunda ruhsat almayan sağlık kuruluşlarının, uygunluk belgeleri iptal edilir.
c) Yeni ruhsat alıncaya kadar mevcut bina ve fizik mekân şartları ile tabip sayıları dışında bu Yönetmelik hükümlerine göre faaliyetlerine devam ederler. Ek 1 inci maddedeki istisnalardan bu kuruluşlar da yararlanır. Bu kuruluşların mevcut durumlarının tespitinde 15/2/2008 tarihindeki resmî kayıtlar esas alınır.”
MADDE 3 – Aynı Yönetmeğin geçici 4 üncü maddesinin beşinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(5) Birinci fıkrada sözü edilen ve müstakil açılan merkezlerin işleteni tabip değil ise bunlar işletenin tercihine göre güzellik salonuna veya tabip mesul müdür istihdam etmek şartıyla polikliniğe dönüştürülebilir. Polikliniğe dönüşme hakkı 15/2/2008 tarihi itibariyle uygunluk belgesine sahip ve bu tarih itibariyle faaliyette bulunan merkezlerin işletenleri tarafından 1/2/2010 tarihine kadar başvuruda bulunmak suretiyle kullanılabilir. Bu hak işletenlerin değişmesi ile sona erer. Şahıs şirketlerinde herhangi bir ortağın değişmesi, sermaye şirketlerinde ise mevcut ortaklara yapılan devirler hariç olmak üzere hisse devri, bu fıkra kapsamında işleten değişikliği kabul edilir.”
MADDE 4 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 5 – Bu Yönetmelik hükümlerini Sağlık Bakanı yürütür.

AİLE HEKİMLİĞİ

TOPLUM SAĞLIĞI MERKEZLERİ

26.10.1994 tarihli ve 22093 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sağlık Bakanlığı Taşra Teşkilatı Yatak ve Kadro Standartları Yönetmeliğinin ekindeki cetvellere Toplum Sağlığı Merkezleri bölümü eklendi, cetveldeki bazı bölümler değiştirildi. (24.01.2008 tarih 26766 sayılı Resmi Gazetedeki Yönetmelik) A, B, C, D tipi merkezlerde hangi ünvanlarda kaç kişinin çalışacağı anlatılmış Toplum Sağlığı Merkezleri Kurulmasına Dair Yönergede her ilçede Toplum Sağlığı Merkezi kurulur. “Nüfusu 100 binden fazla olan il merkezlerinde her 100 bin kişiye bir Toplum Sağlığı Merkezi oluşturulur.” Denilmişti. 100 bine kadar nüfustaki yerlerde kurulacak merkezler böylelikle ölçeklendirilmiş oldu. Aşağıda bu yönergenin bazı bölümleri var.

Ayrıca aile hekimliği ile ilgili aşağıdaki mevzuta bu linkten ulaşılabilir.

Ayrıca (2) memurlar.net aile hekimliği ile ilgili anket yapmış yorumlar ve sonuçlarla ilgilenenler için link de budur.

Aile Hekimliği Pilot Uygulaması hakkında 25665 sayılı ve 09.12.2004 tarihli Kanun
Aile Hekimliği Pilot Uygulaması Hakkında Yönetmelik 06.07.2005
Aile Hekimliği Ödeme ve Sözleşme Şartları Yönetmeliği 12.08.2005
Aile Hekimliği Uygulamasında Performans Hesaplama Yöntemi
Toplum Sağlığı Merkezleri Kurulması ve Çalıştırılmasına Dair Yönerge
Toplum Sağlığı Performans Puanları Kriterleri 06.09.2007
Aile Hekimliğine Hazırlık İl Genel Durum Değerlendirilmesi
Aile Hekimliği Pilot Uygulaması Hakkında Yönetmelikte Değişiklik 28.07.2006
Aile Hekimliği Karar Destek Sistemi Yeni Rapor Önerisi Formu
Aile Hekimliği Karar Destek Sistemi Mevcut Raporda Değişiklik Öneri Formu
Aile Hekimliği Hakkında Genelge



AİLE HEKİMLİĞİNİN PİLOT UYGULANDIĞI İLLERDE TOPLUM SAĞLIĞI
MERKEZLERİ KURULMASI VE ÇALIŞTIRILMASINA DAİR YÖNERGE
(Bazı Bölümler)

AMAÇ
Bu yönergenin amacı, aile hekimliği pilot uygulamasının yürütüldüğü illerde
Sağlık Bakanlığına bağlı, bölgesinde yaşayan kişilerin ve toplumun sağlık hizmetlerini
organize eden, birinci basamak sağlık hizmeti veren kurumların kendi aralarında ve diğer
kurumlar arasında eşgüdümünü sağlayan, idari hizmetler ile sağlık eğitimi ve denetim
faaliyetlerini de yürüten, Toplum Sağlığı Merkezleri’nin kurulmasına, fiziki yapısına,
personel kadrosuna, görevlerine, bulundurulması zorunlu alet ve malzemeye, laboratuvar
özelliklerine, personelin görevlerine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

KAPSAM
Bu yönerge, aile hekimliğinin pilot uygulandığı illerde Toplum Sağlığı
Merkezinin kurulma ölçeklerini, fiziksel özelliklerini, personel kadro ve görevlerini ve
Toplum Sağlığı Merkezince, idari hizmetlerin yürütülmesi, çevre sağlığı, bulaşıcı ve kronik
hastalıklarla mücadele, adli tıbbi görevleri, okul sağlığı, işçi sağlığı, acil sağlık hizmetleri ile
sağlık eğitimi hizmetlerinin sunulması, Aile Sağlığı Merkezlerinin kendi arasında ve diğer
sağlık çalışmaları arasında eşgüdümünün sağlanması, gerekli lojistik ve laboratuvar
hizmetlerini desteklenmesi, saha denetimi yapması ve gerekli kurumlarla işbirliği oluşturarak
bölgesinde koruyucu ve tedavi hizmetlerinden kişilerin ve toplumun en iyi şekilde
yararlanması için yapılması gerekenleri kapsar.

TANIM
Madde 4 Bu Yönergede geçen;
Bakanlık: Sağlık Bakanlığını,
Kanun: 09/12/2004 tarih ve 25665 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan 5258 sayılı Aile
Hekimliği Pilot Uygulaması Hakkında Kanunu,
Müdürlük : İl Sağlık Müdürlüğünü,
Grup Başkanlığı: İlçe Sağlık Grup Başkanlığını,
Toplum Sağlığı Merkezi: Bölgesinde yaşayan kişilerin ve toplumun sağlık hizmetlerini
organize eden, toplumun koruyucu hekimlik hizmetlerini sunan, birinci basamak sağlık
hizmeti veren kurumların kendi arasında ve diğer kurumlar arasında eşgüdümünü sağlayan,
idari hizmetler ile sağlık eğitimi ve denetim faaliyetlerini yürüten sağlık merkezidir.
Aile Hekimi: Kişiye yönelik koruyucu sağlık hizmetleri ile birinci basamak teşhis, tedavi ve
rehabilite edici sağlık hizmetlerini, yaş, cinsiyet ve hastalık ayrımı yapmaksızın, her kişiye
kapsamlı ve devamlı olarak belli bir mekânda vermekle yükümlü, gerektiği ölçüde gezici
sağlık hizmeti veren ve tam gün esasına göre çalışan aile hekimliği uzmanı veya Bakanlığın
öngördüğü eğitimleri alan uzman tabip veya tabipleri,
Aile sağlığı elemanı: Aile hekimi ile birlikte hizmet veren, sözleşmeli çalıştırılan veya
Bakanlıkça görevlendirilen, hemşire, ebe, sağlık memurunu (toplum sağlığı),
Aile sağlığı merkezi: Bir veya daha fazla aile hekimi ile aile sağlığı elemanlarınca aile
hekimliği hizmetinin verildiği sağlık kuruluşunu,
Birinci basamak sağlık hizmeti: Toplum sağlığına yönelik hizmetler ile kişisel koruyucu,
tanı koyucu, tedavi ve rehabilite edici sağlık hizmetlerini kapsayan, kişilerin sağlık
sisteminden ilk alış noktasında verilen sağlık hizmetini,
İkinci basamak sağlık hizmeti: Hastaların tanı ve tedavisinin, birinci basamak sağlık
kuruluşları tarafından sağlanamadığı durumlarda, sevk edildiği sağlık kuruluşu tarafından
verilen sağlık hizmetini,
Üçüncü basamak sağlık hizmeti: İkinci basamak sağlık hizmetlerinin kapsamında yer
almayıp, ileri tetkik ve tedavi yöntemlerini gerektiren ve tedavisi özellik arz eden hastaların
sevk edildiği bir üst sağlık kuruluşunda verilen sağlık hizmetini, ifade eder.

KURULACAĞI YER
Her il ve ilçede bir Toplum Sağlığı Merkezi kurulur ve sorumluluk bölgesi
mülki sınırlardır. 10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Kanununa tabi illerde,
büyükşehir belediyesine bağlı her ilçede Toplum Sağlığı Merkezi kurulur. Nüfusu 100 binden
fazla olan il merkezlerinde her 100 bin kişiye bir Toplum Sağlığı Merkezi oluşturulur. İl
merkezlerinde Toplum Sağlığı Merkezleri müdürlüğe doğrudan bağlı olarak görev yaparlar.
İlçelerde Toplum Sağlığı Merkezi sorumlu hekimi aynı zamanda grup başkanıdır.


PERSONEL YAPISI
Toplum Sağlığı Merkezinde, coğrafik alan, nüfus büyüklüğü ve bölgenin
sağlık alt yapısı ve diğer özellikleri dikkate alınarak, yeterli sayıda ve nitelikte sağlık ve idari
personel bulunur. Toplum Sağlığı Merkezine Halk Sağlığı, Adli Tıp ve Aile Hekimliği,
Epidemiyoloji gibi dal uzmanları ve bu dallar ile sağlık alanında doktora veya yüksek lisans
yapmış veya Bakanlıkça onaylanmış sağlık yönetimi konularında mezuniyet sonrası hizmet
içi eğitimi almış tabipler öncelikle görevlendirilir. Toplum Sağlığı Merkezi sorumlu hekimi
Müdürlüğün teklifi üzerine Valilik tarafından görevlendirilir.
Tipi belirlenen Toplum Sağlığı Merkezinde aşağıdaki tabloya göre ilgili personel
görevlendirilir.

PERSONEL
Sorumlu hekim, Pratisyen hekim, Diş hekimi, Sağlık memuru, Sağlık memuru, Hemşire, Ebe, Ayniyat Saymanı, Tıbbi sekreter, Şoför, Hizmetli

GÖREV VE YETKİLERİ
Bölgesinde yaşayan kişilerin ve toplumun hastalıklardan korunması ve oluşabilecek hastalık durumunda kolay ulaşabileceği, kaliteli teşhis ve tedavinin sağlanması
için gerekli önlemleri alır. Bu hizmetleri sunarken sağlık hizmetini bir bütün olarak
değerlendirir. Kendisinin sunduğu sağlık hizmetleri ile diğer sağlık kurumların sağlık hizmeti
arasında eş güdümü sağlamak ayrıca diğer kurumlarla işbirliği yaparak toplumun ve kişilerin
sağlık düzeyini yükseltmek ve sürdürmek görev ve yetkisindedir.

SUNDUĞU HİZMETLER
a) İdari ve mali hizmetler,
b) Çevre sağlığı hizmetleri
c) Bulaşıcı ve kronik hastalıkları izleme ve müdahale hizmetleri,
d) Aile Sağlığı Merkezleri
i. Koordinasyon hizmetleri ve yapılan işlerin bildirilmesi,
ii. Lojistik hizmetleri,
iii. Görüntüleme ve laboratuvar hizmetleri,
iv. Hizmet içi eğitim hizmetleri
v. Kayıtların tutulması ve denetim hizmetleri
e) Acil sağlık hizmetleri
f) Adli Tıbbi hizmetler (ölüm raporu, defin/nakil izni)
g) Okul sağlığı hizmetleri
h) İşçi sağlığı ve iş güvenliği hizmetleri
i) Sağlık eğitimi hizmetleri
j) Özel sağlık kuruluşlarının ruhsatlandırma ve denetimi
k) Afet organizasyonu
l) Kurullara ve komisyonlara katılım
m) Yeşil Kart hizmetleri
n) Sağlık Müdürlüğünün verdiği diğer görevleri yapmaktır.